Bir vatan ki,her an yıldızlarla aydınlanan semalarını kara bulutlar kapamış.Öyle bir hüzün mesken tutmuş ki bu toprağı, bağımsızlığa açılan kapılar düşmanlarca tıkanmış.Milleti üzgün,çaresiz…Bir umut aramakta gözler,bir ışık aramakta yer.Bu karanlık günler aydınlanmalı tekrar.Yaraların kapanacağı,acıların son bulacağı günleri beklemekte insanlar.

             Mehmet’imin ayak sesiyle şahlanan bu topraklara bir sessizlik hakim.Her adımında yabancı çehreler gezmekte.Bu vatan milletine,milletim toprağına hasret.Hilâlimin dalgalandığı gökler bomboş.Viran olan her kentte,rastlanmaz olmuş bir Türk askerine.Ama bu millet böyle kalamaz!Kimse seyirci olamaz bu sessizliğe!Bu destan bitmemeli,biri dur demeli adaletsizliğe…

              İşte bir meşale yakıldı Samsun Limanı’ndan bu karanlık günlere.Takvimler Mayısın on dokuzunu göstermekte.Karadeniz’in kara suları bir umudu taşımakta.Denizler kadar mavi gözleriyle bir umut,milletimin bütün  umutlarını taşıyor Samsun Limanı’na.Bir kahraman doğuyor milletimin umuduyla.Bir kahraman geliyor “Ya istiklâl,ya ölüm!”nidalarıyla…

               Bire bin,bire on bin katılarak yüründü düşman üzerine.Ayağa kalktı Türk milleti; yaşlı,genç,çoluk çocuk koştular cepheden cepheye.Yeni bir destan daha yazıldı bu tarihe.Kurtuluş Türk’ündü,Türk’ün olmalıydı.Çünkü vatanına aşık,iman dolu göğüsler yaraşır bu ülkeye.

                Samsun’dan yakılan bu meşale,bir anda aydınlattı tüm memleketi!Kimse engelleyemedi bu milleti,kimse dur diyemedi.Canla,kanla savaşan atalar, şimdi bizlere bıraktılar bu yüce emaneti.1919’dan bu yana bekçisidir bu vatanın Türk genci.Ve bekçisiyiz diyebilmeli gelecekte.Çünkü biz Türk’üz,

                                   NE MUTLU TÜRK’ÜM DİYENE!

                                                                                                                                               EMİNE  DOĞAN